Küçük evler düşük maliyetleri, esnek kullanım alanları, kısa zamanda inşa edilebilirlikleri ve düşük çevresel zararları sebebiyle bir çok kişinin tercih ettiği şirin ve maceralı bir yaşam hedefi olarak görülmektedir. Ancak günümüzde bazı ülkelerde hükümetler küçük evleri başka bir amaç için tercih olarak kabul etmeye başladılar.

İnsanoğlunun ihtiyaçları arasında en başta gelen ve ilk çağlarda belki de hayatta kalabilmesi için büyük öneme sahip barınma ihtiyacı zaman içinde sadece güvenlikten çıkıp keyif alanları haline dönüşmüştür. Ancak medeniyetin tüm gelişmişliğine rağmen günümüzde hala evsiz insanları sokaklarda ya da yaşamaya pek de elverişli olmayan alanlarda yatarken görüyoruz. Maalesef en temel ihtiyaçlarımızdan ve anayasal haklarımızdan olan barınma ihtiyacı maddi kaynak yetersizliklerinden dolayı hükümetlerin görmezden geldiği bir durum. Yale Üniversitesi‘ne göre insani bir barınma alanında yaşayamayanların oranı küresel nüfusun %2 si kadar. Bunu rakam olarak örneklemek gerekirse sadece İstanbul’da 1000 kadar kişinin evsiz olduğu ve sokaklarda yaşadığı belirtiliyor ve bunların %10’unun kadın olduğu belirtilmiş.

Bununla birlikte bazı ülkelerde ya da eyaletlerde küçük evlerle ilgili kısıtlamalar da bulunmakta. Örneğin Minnesota Eyaletinde 37 m² den daha küçük yapılara belediye tarafından inşaat izni verilmiyor. Ayrıca küçük evler için minimum oda alanı, havalandırma, ısıtma, acil kaçış gibi mecburiyetler de var. Bu da yapılacak küçük evlerin maliyetlerinin belirli bir rakamın altına düşürülmesini zorlaştırıyor. Tüm bu durumların aşılması ve gerekli düzenlemelerin yapılması zaman alacak gibi görünüyor.


Fakat bazı hükümetler küçük evleri bu konuda çözüm olarak görmeye başladılar ve bu konuda harekete geçtiler. Düşük maliyetli, az yer kaplayan küçük konsepti evsizler için de umut olarak görünüyor artık. Her ne kadar küçük ev konusunda ülkelerde net bir tanım ve yönetmelik olmasa da her hükümet kendi bütçe ve ihtiyaçları doğrultusunda kendi küçük ev çözümlerini geliştirmeye başladılar. Örneğin Avusturalya hükümeti bu konuda adım atmaya başladı ve prefabrik sektörünün 2025 yılına kadar %30 (30 Milyar Avusturalya Doları) büyütülmesine karar verdi. Hükümet ayrıca küçük evlerle ilgili ilk çalışmaya da 2 Milyon Avusturalya Doları kaynak ayırdır. (1AUD=5,86TL)

Bir başka aksiyon da İtalya’nın Toronto şehrinde başladı. Ancak bu seferki hükümet veya yerel yetkililer tarafından değil bir marangoz tarafından başlatıldı.

Toronto’lu bu marangoz Khaleel Seivwright evsizler için küçük, yalıtımlı evler inşa etmek için para topluyor. Elbette bu evler sadece temel barınma ihtiyacını karşılayacak şekilde yapılıyor ancak yine de birer küçük ev. Khaleel’in bağış sayfasında belirttiğine göre bu evlerin her biri 1.000 Amerikan Dolarına mal oluyor ve 20.000 USD gibi bir hedef belirtilmiş. Khaleel ayrıca bağışları izolasyon, plywood, küçük pencereler, kapı ve kaplama malzemeleri olarak da kabul ediyor. Bu malzemeleri depolamak ve inşa sahasını kontrol etmek için de bütçeden bir 450 USD pay ayıracağını yazmış. Bu arada Khaleel bu sayfada sürekli olarak bilgilendirme amaçlı güncelleme de yapıyor. Bu yazıyı yazdığımızda bağış miktarı olan 20.000 USD’ye ulaşılmıştı. Ancak proje o kadar güzeldi ve bağışçılar o kadar çok destek verdi ki hedefi 200.000 USD olarak güncelledi Khaleel. Şu anda da bu hedefin yaklaşık %50’sine ulaşılmış halde.

21. yüzyılın yaşam alanı konsepti küçük evler avantajlarıyla bir çok soruna çare olmaya devam ediyorlar. Öyle görünüyor ki dünyanın en büyük sorunlarından biri olan evsizler için de bir umut haline geldi bu evler ve bu umut hızla gerçeğe dönüşecek gibi. Umarız bu tip projeler hem hükümetler hem de gönüllüler tarafından daha sıklıkla yapılabilir ki bu sayede vicdanımızı sızlatan o evsiz insanlar da başlarını sokacak küçük bir eve kavuşur.

Please follow and like us: